Pierwszy po 12 latach milczenia album Kate Bush zatytułowany "Aerial", osiągnął w Polsce status Złotej Płyty! 

W świecie opętanym obsesją sławy, przedmiotów jednorazowego użytku, gwiazdek popu jednego wieczoru, wyprodukowanych w studio zespołów - jest wciąż kilku nielicznych artystów, naprawdę oryginalnych, uważanych za wzór do naśladowania przez wszystkich, którzy ich kiedykolwiek słyszeli. Tym artystom nikt nie ośmiela się odebrać mistyczności i wyjątkowej aury. Jedną z takich gwiazd jest bez wątpienia Kate Bush.

Pojawiła się na horyzoncie wytwórni EMI Records w wieku 16 lat, dzięki Davidowi Gilmourowi z Pink Floyd. Była pełną pomysłów, niezwykle utalentowaną uczennicą, która skomponowała prawie 200 własnych utworów.

Zanim jednak młodziutka wokalistka zadebiutowała, przez trzy lata rozwijała swoje umiejętności artystyczne. Po wydaniu w 1978 roku dwóch albumów – "The Kick Inside" i "Lionheart" – i europejskiej trasie koncertowej "Tour of Life", Kate Bush zaczęła przejmować kontrolę nad swoją muzyką.

W 1980 roku została współproducentką "Never For Ever", który przyniósł trzy wspaniałe single: "Breathing", "Babooshka" i "Army Dreamers". Następnym krokiem była samodzielna produkcja.

Rok 1982 to "The Dreaming", który wielu wciąż uznaje za najlepszy album artystki, pokazujący niemal filmowe podejście do fachu.
Trzy lata później pojawił się "Hounds of Love", rewelacyjny zestaw rytmicznych, popowych piosenek z "Running Up That Hill (A Deal With God)", "Cloudbusting" oraz "The Ninth Wave".

W 1989 roku ukazał się "The Sensual World" (przy współpracy z Davidem Gilmourem, Nigelem Kennedym i The Trio Bulgarka), a w 1993 "The Red Shoes", na którym gościnnie pojawia się Eric Clapton i Prince.

Przez lata pracy Kate Bush otrzymała dwie nagrody Ivor Novello - w 1979 roku za najlepszy brytyjski tekst ("The Man With The Child In His Eyes"), i w 2002 roku za wkład w rozwój brytyjskiej muzyki.
Rok 1987 to nagroda Brits w kategorii "Najlepsza brytyjska artystka". 
A kiedy w 2001 roku Kate pojawiła się na 'Q Awards' by odebrać nagrodę w kategorii "Piosenka klasyczna", powitały ją owacje na stojąco od publiczności, wśród której znaleźli się miedzy innymi Brian Eno, Radiohead i Elvis Costello.

Później nastała cisza, aż do najnowszego albumu "Aerial". Lista muzyków, którym Bush dziękuje na swoim ósmym albumie ujawnia nowych współpracowników – to Steve Sanger i Peter Erskine na bębnach oraz perkusista Bosco D’Oliveira. Obok nich bardziej znane nazwiska – Gary Brooker (założyciel Procol Harum), gitarzysta Dan McIntosh, Stuart Elliott na bębnach, basiści Eberhard Weber i John Giblin oraz specjalista od nagrań/basista Del Palmer.

Przez lata Bush zgromadziła wokół siebie grupę przypominającą muzyczną rodzinę. "Miałam poczucie zabawy i pracy", mówi Bush o sesjach do "Aerial". "Sądzę, że to bardzo ważne, ponieważ wcielenie jakiegoś pomysłu w życie jest czasem naprawdę trudne i frustrujące. To nie jest łatwy proces. Uwielbiam pracować z ludźmi, którzy są starymi przyjaciółmi, to wspaniała sprawa."

"Aerial" to także bolesne wspomnienie Michaela Kamena, odpowiedzialnego za aranżację, który zajmował się każdą płytą Bush od czasów "Hounds of Love" i który zmarł zaledwie parę tygodni po tym, jak zakończył swoją pracę nad albumem Kate w studiach Abbey Road, w październiku 2003.

Płyta "Aerial" to podwójne wydawnictwo, które ukazało się na całym świecie 7 listopada 2005 roku (8 listopada w USA). Album został okrzyknięty, przez tych, którzy go słyszeli, jako najlepszy materiał, jaki Kate kiedykolwiek nagrała. Płyta ujmuje głębią i emocjami. Z całą pewnością "Aerial" jest jedną z najważniejszych publikacji 2005 roku.

Pierwszym singlem z płyty "Aerial" był hipnotyczny utwór "King of the Mountain", zawierający bonusowe nagranie "Sexual Healing", które nie zostało dołączone do płyty. Materiał na nowy album został napisany i wyprodukowany przez Kate, utwory nagrano w jej własnym studio.

Zarówno singiel jak i album z pewnością zadowoliły rzesze fanów tej niezwykłej wokalistki. Po sprzedaniu milionów egzemplarzy płyt na świecie w swojej blisko 30-letniej karierze, Kate Bush była cytowana przez znakomitych wykonawców, począwszy od PJ Harvey po zespół Coldplay, od Outcast po Jork.

EMI Music Poland
(marzec, 2006)